Mijn leventje staat een beetje op zijn kop. Ik ben druk. Ik leg de pen voorlopig even neer…

Mijn kamer heeft een vochtprobleem. De ramen zijn standaard beslagen, een echte mogelijkheid tot ventileren is er niet en dit heeft de nodige gevolgen. Mijn vochtvreter doet zijn werk. Op de verpakking staat dat je er 3 maanden mee doet in een ruimte van 40 vierkante meter, maar hier in mijn kamertje is hij na een kleine maand al op. Wat zegt dit?

Vanmorgen is de opzichter langsgeweest. Hij heeft foto’s gemaakt en gaat navragen of en wanneer ze er iets aan kunnen doen. Er schijnen plannen te zijn om in de complexen hier in de buurt dit soort dingen te gaan aanpakken. Dus ik zou zeggen, doe mij maar een ventilatierooster ofzo en geef mij weer wat frisse lucht en een minder vochtige omgeving!!

Ondanks de bijna zomerse temperaturen vandaag vond ik het nu echt tijd worden om een nieuwe winterjas te gaan kopen. Met mijn moeder zou ik eerst ‘even’ een jas kopen en daarna wat gaan eten. Ik had al wel gewaarschuwd dat ik best kritisch was over de huidige jassenmode. Na ongeveer 2 uur shoppen, veel winkels en nog veel meer jassen verder, heb ik een winterjas gekocht. Een zwarte, zonder vage stofjes, niet te lang en mxe9t zo’n gebreid kraagje… Helemaal zoals ik het wilde dus! Ook hebben we allebei ff snel een shirtje gekocht, omdat een trui wel een beetje warm was. Daarna zijn we nog snel wat gaan eten. Gezellig.

En nu moet ik weer aan de studie…

"Hierbij nodigen wij u uit voor de griepvaccinatie. Uit onze gegevens blijkt dat u in een risicogroep valt en dus een medische indicatie heeft."

Zo begint de brief van de apotheek die ik vandaag heb ontvangen. Ik vond het al vreemd dat ik post kreeg van de apotheek. Ik heb dit nooit eerder gehad. Ik weet ook pas sinds een jaar dat ik astma heb. Val ik dan meteen in een risicogroep? Het zal…

Druk. Ja, ik ben nog steeds erg druk. Ik weet alleen even niet waarmee. Het overzicht ben ik kwijt. Het is tijd om een nieuw lijstje te maken. Daar staat vast een heleboel op, maar ik weet niet wat. En toch ben ik druk. Ofzo.

Als ik kijk naar de problemen die ik alleen al in 2006 heb gehad met mijn studentenrekening dan denk ik dat ik daar bijna een boek over kan schrijven. Ik zit er sterk aan te denken het klachtenformulier eens in te gaan vullen. Op 1 januari begon het al hier mee. En daarna werd het slechts erger…

Ik wilde vandaag mijn rekeningen eens gaan betalen. Ik pak mijn bankpasje en de Random Reader. Ik steek de pas erin, voer de pincode in en… ‘Kaart fout’? Ik herhaal dit een paar keer en geef het op. Ik bel de klantenservice maar weer eens. (Zouden ze daar al gek van me worden?) Er kunnen volgens de mevrouw aan de telefoon 2 dingen aan de hand zijn. "Is uw pas verlopen?", vraagt ze me. Nee, ik heb net een nieuwe, deze gaat nog mee tot november 2010. Dan is het de batterij. Mijn Random Reader loopt 2,5 uur achter en dat betekent dat de batterij op is. Die kun je niet vervangen helaas, dus dan moet ik een nieuwe aanvragen. Ze geeft me een incidentnummer en zegt dat ik hem even op kan halen in Houten. Ik woon echter in Utrecht xe9n ben ziek thuis van mijn werk…

De zoektocht begint. Volgens de mevrouw van de klantenservice kan ik hem bij elk adviescentrum van de bank afhalen. Voor de zekerheid bel ik het adviescentrum zelf maar even. Zij weten van niks. Van een incidentnummer is ze niks bekend en iemand anders de RR laten afhalen is moeilijk, omdat die dan de oude moet meenemen. Het kan namelijk zo zijn dat ik er nog geen had en dan worden er kosten berekend. Jaja, dus ik heb er geen en die ik niet heb is stuk, en daarom wil ik geen kosten betalen. Nu wordt ie pas echt mooi!

En nu wacht ik op een telefoontje… De tweede meneer gaat zijn collega vragen of die mij terug wil bellen. Dan hoor ik of het mogelijk is dat mijn vader zonder mijn oude RR een nieuwe voor mij af kan halen. En ondertussen zijn mijn rekeningen nog altijd niet betaald…

"Je krijgt toch geen nieuwe slotjes?", vraagt N. aan me na de vergadering. We maken grapjes over buitenboordbeugels, petjes en andere ‘apparaten’. Ik kan haar geruststellen. Mijn spalkje kan niet worden teruggeplaatst en ik moet inderdaad tijdelijk een beugel. Zo eentje die je er ook gewoon uit kan halen. Dat scheelt. En daarna kan er gewoon weer een nieuw spalkje in. Toch is het raar. Dan ben je 22 en dan loop je met en beugel in je bekkie rond…

Dat autorijden een kunst is, daar was ik me al van bewust. Een kunst die hij soms niet helemaal beheerst. Het buitenland heeft echter wel een heel speciale aantrekkingskracht op de banden van zijn auto. De laatste keer zat er een spijker in de band en nu was het wxe9xe9r raak. Ik moet lachen als ik zijn berichtje lees.

"1 keer raden wie er een lekke band rijdt…" It wasn’t me, zullen we maar zeggen.

Al een weekje ziek. Een bezoekje aan de huisarts. Veel slapen. Een paar dagen werken. Veel hoesten, stem half kwijt. Het ging niet echt beter. Vannacht heb ik veel last gehad van mijn astma. Vandaag heb ik het uitzendbureau gebeld. Ik moet wat uitrusten volgens haar en stoppen met me zo schuldig te voelen. Ik ga het proberen. Vandaag blijf ik dus lekker in bed…